mop

Jakob oefent met humor. Dat wil zeggen: moppen. Hij oefent met de intonatie en de punchline, ... allemaal nuttige vaardigheden in het neurotypische leven. Hij schrijft ze ook op.

Hanneslala

In het septembernummer van Kristal zal op de achterpagina onderstaande Hanneslala worden afgedrukt. De illustraties moet ik nog maken.

plaatje 1 Hannes (in bed met zijn moeder): 'Mamma, zal ik een vies woord in je oor fluisteren?'

plaatje 2 Hannes: 'Oen! ... Shit! ...'

plaatje 3 Hannes: 'Kut!'

plaatje 4 Hannes: 'Maar dat is wel een heel vies woord.'

kleurplaat

rebussenmaker

praten

Jakobs zwemjuf vertelde me gisteren dat ze ontdekt had dat Jakob kon praten. Ze vond dat een bijzondere ontdekking, want toen ze Jakobs zwemles overnam van A, zijn vorige zwemjuf, had A gezegd dat ze eigenlijk niet wist of Jakob kon praten.

Ja, Jakob kan praten! Zoals vanmorgen bijvoorbeeld.

ik: "Jakob, wil je je croissant hier, of zal ik 'm brengen?"
J: "Ik wil 'm hier."
ik: "Ach nee, ik leg 'm toch hier op een bordje, ander krijgen we allemaal kruimels op de bank."
J: "Maar ik wil 'm hier!"
ik: "Sorry. Ik ben van gedachte veranderd."
J: "Ooooh! Dat is niet eerlijk! Ik mocht kiezen!"
ik: "Ja, dat is zo; maar ik heb bedacht dat het een slecht idee was om de croissant daarheen te willen brengen. Een slechte keuze dus."
J: "Dan moet je me niet laten kiezen."
ik: "Nee, daar heb je gelijk in. Dat was ondoordacht van mij. Ik wil dat je je croissant hier opeet en niet op de bank."
J: "Waarom doe je zulke dingen?"
ik: "Ja, dat is onhandig."
J: "Je moet niet onhandig zijn."
ik: "Nee."

je dochter

Jakob is nog niet echt in staat om zelfstandig vriendschappen aan te knopen met de leeftijdgenoten. Hij is er intelligent genoeg voor, maar helaas te langzaam. Tempo is nogal een buitensluitend fenomeen, helaas. Hij is meestal te traag voor de competitieve snel bewegende jongens en voor de pre-puberende sociaal vaardige meisjes. Nou ja, dat komt wel.

Jakob speelt daarom graag met Lucie, die daar soms wel tijd voor neemt, tenminste, als ze niet weer weg moet om met één van haar vriendinnen te spelen. Dan rent Jakob hen wel eens achterna om te vragen: 'mag ik meedoen?', maar meestal komt daarvan niet zo veel terecht, van dat meedoen.

Ongetwijfeld is Jakob zich bewust dat hij op een of andere manier niet de juiste vaardigheden heeft om leeftijdgenoten in spel aan zich te binden. Maar het lijkt ook alsof hij voelt dat veel leeftijdgenoten om hem heen desondanks wel van hem houden. Het lijkt gelukkig dat hij zichzelf niks kwalijk neemt. Het slaat natuurlijk nergens op, maar ik meen dit allemaal te kunnen opmaken uit Jakobs vraag aan mij, terwijl hij alleen in bad zit, en wacht op Lucie, die nog met Louise aan het spelen is; 'waar is je dochter?' vroeg hij.

strengaaps

Lucie bracht een klassenfoto mee naar huis. Allemaal kinderen die ik nog nooit had gezien. Lucie zit in de klas met kinderen waar zij en ik eigenlijk nooit eerder op gelet hadden. Lucie zit in de bovenbouw; ze gaat zelfstandig naar huis en met de meeste kinderen - pubers, zeg maar - uit haar klas heeft ze weinig contact. 'Kijk', zegt ze, terwijl ze naar een jongen wijst, 'hij zegt tegen iedereen kutmongool.'

Lucie zegt gelukkig nooit kutmongool. En Jakob ook niet. Jakob corrigeert mij, als er per ongeluk een kutmongool, of iets wat daar op lijkt, langs de haag van mijn tanden gaat. Jakob zegt wel chips!, als krachtterm. En hij zegt dat met zoveel kracht, dat het klinkt als hartgrondig vloeken. Nog iets wat hij zeer gekweld tegen de Wii schreeuwt: kletsmajoor met de blauwe broek!!

In het spelletje Mario Galaxy II is een blauwe aap, die Mario voortdurend uitdaagt. Lucie noemt die aap een dombo. Jakob vindt dombo niet accuraat genoeg, want de aap is niet dom, hij is steng. 'Strengmans!' roept Jakob. 'Ik bedoel: strengaaps!'